Er was ooit een tijd dat ik dacht altijd beschikbaar en ‘sociaal’ te moeten zijn, voortdurend maar te blijven gaan. Tot het besef kwam dat ik mezelf volledig verloor in al die prikkels, verwachtingen en ‘moetens’.
Ik-tijd is geen luxe, maar een noodzaak. En zeker geen egoïsme, het is zorgen voor jezelf.

Vroeger had ik het gevoel dat het mijn ‘humane’ plicht was er altijd en onvoorwaardelijk te zijn voor anderen. Een luisterend oor, een schouder, een lach. Alleen vergat ik ook eens te luisteren naar mezelf. Ik ging maar door, bang om mensen teleur te stellen.

Zes jaar geleden was er weer zo’n periode dat ik het gevoel had niet genoeg lucht te krijgen. Veel te ver over mijn grenzen gegaan. Zo ontdekte ik via Campspace microcamping Les Ateliers Gerny. Om een of andere reden sprak deze plek mij meteen aan.

Een week later stond ik er, na een warm ontvangst door eigenaars Laetitia en Stéphan, met een geleend tentje en mijn fiets. Het was vanaf de eerste minuut duidelijk, ik had mijn plekje gevonden. Klein minpuntje, er was geen douche. Het was wassen geblazen op grootmoeders wijze, met het washandje. Gek genoeg versterkte dit ook wel het gevoel van voor mezelf zorgen.

Wanneer ik alleen ben, laad ik helemaal op. Tegelijkertijd kan ik ook veel reflecteren en dus loslaten. Ik luister naar mezelf, op mijn eigen ritme. Ik lees, wandel, schrijf, adem. In deze stilte vind ik mezelf terug, en die rust maakt me juist sterker in mijn relaties met anderen.

Ik hoef mezelf niets uit te leggen als ik kies voor een moment alleen in plaats van sociale toestanden. Het is niet mijn taak om er 24 op 24 te zijn voor anderen. Het is ook belangrijk om trouw te blijven aan mezelf. De mensen die écht om me geven, begrijpen dat. En als ze het niet begrijpen, is dat evengoed oké. Want om voor anderen te kunnen zorgen is het essentieel om in de eerste plaats mijn eigen ik te bewaken.

Alleen zijn staat niet gelijk aan eenzaamheid. Integendeel, het is even thuiskomen, rust vinden, herstellen en losse eindjes aan elkaar verbinden.
Door goed voor mezelf te zorgen, kan ik ook meer geven aan anderen. Niet omdat ik moet, maar omdat ik dat wil vanuit mijn hart.

Ervoor kiezen om af en toe enkel aan jezelf te denken is geen vlucht. Het is een kracht.