Als ik nu terugkijk op mijn herstelverhaal dan is er een kernbegrip dat zeer veel terug komt.
Loslaten. Je bent wat je niet kunt kwijtraken – Gerrit Komrij

Ik heb in mijn leven massa’s domme en zelfs foute dingen gedaan. Zaken waarvan ik de schaamte en soms ook wel de gevolgen bleef meedragen in mijn rugzak.
Wat ik vroeger niet kon, maar gelukkig tegenwoordig wel, is die stommiteiten in zijn context plaatsen. Ben ik er trots op? Uiteraard niet. MAAR zo goed als al die feiten vonden plaats in een periode dat het helemaal niet goed met me ging. Ze waren een gevolg van de toestand waarin ik mij bevond. Zou ik het terug doen in mijn huidige situatie? Zeker niet!

Door dat gedrag in het juiste perspectief te gaan plaatsen was ik in staat om het beetje bij beetje los te laten. Versta mij niet verkeerd, loslaten is niet hetzelfde als vergeten. Ze blijven tenslotte, al is het een minder leuk deel, ook een stuk van mijn leven en hebben mij uiteindelijk mee gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Ik heb mezelf op een bepaalde manier kunnen ‘vergeven‘.

Loslaten staat ook voor mezelf bezig houden met zaken waar ik iets in kan betekenen, die ik ‘zelf’ mee kan veranderen. Energie steken in dingen die je zelf niet in de hand hebt of kan bijsturen is verloren moeite. Verspilde tijd en energie die je had kunnen gebruiken voor andere zaken die u wel vooruit helpen.